دفع توهّم صاحب رياض العلماء در ترجمه سيد عليخان گفته ، گمان مى كنم بيشتر فوائد كتب سيد نعمت اللّه شوشترى معاصر ، از تصنيفات اين سيد بزرگوار اخذ شده است ( 1 ) . نگارنده گويد ( إنَّ الظَنَّ لا يُغْني مِنَ الحَقِّ شَيْئاً ) ( 2 ) . توضيح آنكه : سيد عليخان مايل به تصوف و متخصص در ادب و شعر بوده ، گر چه از علوم ديگر بى بهره نبوده است و محتملا مؤلفات او ستايش صوفيه را دارد و بر عكس جدّ اعلى ، كه بيشتر در احاديث و اخبار و متضمن هجو صوفيه است ، و فوائد و تحقيقات را بعد از كلمه ( أقول ) و نظير آن بيان نموده كه دليل آشكار بر اطلاع شخصى او مى باشد و هر مطلبى را به صاحبش نسبت داده و از اين رو است كه نام معاصران او در مؤلفاتش مكرر برده شده است . بهرحال اين سيد عليخان غير از سيد عليخان مدنى صاحب سلافة العصر و شرح صحيفه است ، بلكه او فرزند سيد خلف ، و نوه سيد فلاح مشعشعى و از بزرگان علماء است ، كه از 1060 تا هنگام مرگ حاكم حويزه بوده ، و به سيد نعمت اللّه مودتى شديد و علاقه‌اى زياد داشته و همه ساله سيد را به وسيله نامه دعوت به رفتن به حويزه و ترغيب به ماندن در آن شهر مى نموده ، سيد هم گويا همه

--> ( 1 ) رياض العلماء 4 : 80 ، و خاتمة مستدرك الوسائل : 406 ، و ريحانة الأدب 1 : 361 ، و غيره . ( 2 ) سوره النجم ، قسمتى از آيه 28 .